Καποιοι τα χρειαστηκαν ή ετσι μου φανηκε;;;

Μια οξεια αμυγδαλυτιδα, η οποια με ταλαιπωρει απο την Δευτερα, με κρατησε μακρια σας αυτες τις μερες. (Μη σας κολλησω κιολας!) Αλλα και καλα να ημουν δεν ηξερα αν θα εγραφα κατι , καθως τετοιες μερες δεν προσφερονται ουτε για χιουμορ, ουτε για σατιρα.  Απο πολιτικο σχολιασμο και ειδικους φανταζομαι θα χορτασατε  απο τα καναλια! (αληθεια δεν ξερω απο τι υποφερα πιο πολυ αυτες τις μερες.  Απο τον πυρετο και τους πονους στο λαιμο και τις κλειδωσεις ή απο την παρακολουθηση των δελτιων ειδησεων;;;;)

Κατι που μου μεινε εντονα ομως και θελω να αναφερθω σε αυτο, ειναι η αντιδραση ολων των βουλευτων την ωρα που λιγα μετρα πιο εξω γινοταν ο χαμος!!!! Για πρωτη ισως φορα, υπηρχε  μια υποψια φοβου στο βλεμμα τους. Μια συνειδητοποιηση  πως μπορει οι μολοτωφ να πεσουν και  εκει.  Η υπομονη μας εξαντλειται, παρτε το χαμπαρι. Και οι στιχοι αυτου του τραγουδιου ειναι πιο επικαιροι απο ποτε. Ο Ελληνας φορτωνει πολλα χρονια, και αλλοιμονο σε αυτον που θα αντιμετωπισει το ξεσπασμα του!